Υποψήφιος για το ΔΣ Γλυνός Κωνσταντίνος

Αναφορικά με τα πρότυπα πειραματικά σχολεία και με την υποψηφιότητά μου για μέλος του ΔΣ.
Ναι! Ήθελα το παιδί μου να πάρει μέρος στις εξετάσεις για τα ΠΠΣ. Δεν με ενδιέφερε να το επιβαρύνω με φροντιστηριακά μαθήματα για να πετύχει.. Ούτε είμαι της άποψης ότι δεν θα μπορέσει να προχωρήσει εάν πάει στο δημόσιο σχολείο της γειτονιάς μας. Αυτός που αξίζει προχωράει πάντα και βρίσκει τρόπους να ξεδιπλώσει τα ταλέντα και δεξιότητές του. Αντιλαμβάνομαι αυτό που λένε για την αποτυχία στις εξετάσεις, τη στεναχώρια και την αίσθηση της απόρριψης που μπορεί να προκαλέσει σ’ ένα παιδί. Όμως όλα έχουν να κάνουν με το πώς ο κάθε γονιός αντιμετωπίζει ο ίδιος και μαθαίνει το παιδί του να αντιμετωπίζει τις αποτυχίες. Δυστυχώς, δεν έχω την οικονομική δυνατότητα ενός καλού ιδιωτικού σχολείου κι ελπίζω να συνεχίσει να υπάρχει η ίδια ποιότητα παιδείας, στο ΠΠΣ ή όπως αλλιώς θα ονομαστεί (νομίζω ότι δεν πρέπει να σταθούμε εκεί), ώστε να εισαχθεί και το άλλο μου παιδί, αλλά και το κάθε παιδί που θέλει σε ένα καλό δημόσιο σχολείο, παράδειγμα και για τα υπόλοιπα δημόσια σχολεία, όπως αυτό που είμαστε και θα διεκδικήσουμε να παραμείνει.
Είναι ενοχλητικό, όμως, γιατί είναι εκτός πραγματικότητας, το επιχείρημα ότι τα Π.Π. είναι σχολεία με μαθητές τα παιδιά των εύπορων οικογενειών. Η πλειονότητα των μαθητών του σχολείου μου, του σχολείου μας, δεν προέρχεται από εύπορες οικογένειες, αλλά βρέθηκαν στο Π.Π. χάρη στις δικές τους προσπάθειες. Όταν αυτό αποδίδεται στην οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους, αποτελεί και μεγάλη προσβολή για τους μαθητές και ακυρώνει τον μόχθο και την προσπάθεια που κατέβαλαν για την εισαγωγή και τη φοίτησή τους στα καλύτερα δημόσια σχολεία.
Ανεξάρτητα όμως από τον τρόπο εισαγωγής και από το πώς θα λέγονται τα ΠΠΣ από δω και πέρα το βασικότερο όλων πιστεύω ότι είναι αν και κατά πόσο θα θιγεί μετά το νόμο πλαίσιο η παρεχόμενη ποιότητα παιδείας και η διασφάλιση αυτής με κάθε τρόπο.
Μακάρι τα πραγματικά προβλήματα της δημόσιας και δωρεάν παιδείας να άρχιζαν και να τελείωναν στα πρότυπα πειραματικά σχολεία και γι αυτό έπρεπε να ξεκινήσουμε από εκεί. Μακάρι να μην υπήρχαν τεράστιες ελλείψεις στα υπόλοιπα σχολεία , καταστάσεις υποσιτισμού μαθητών, αίθουσες χωρίς θέρμανση, ελλείψεις εκπαιδευτικών, ελλείψεις υποδομών.  
Όμως όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι έτσι.
Είμαι της άποψης λοιπόν ότι οι όποιες προωθούμενες αλλαγές στο χώρο της παιδείας δεν ανακοινώνονται στο μέσο της σχολικής χρονιάς, χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία δημόσια διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους θεσμικούς φορείς, πόσο μάλλον η επιθυμητή εθνική συναίνεση. Το θέμα δημόσια δωρεάν παιδεία δεν αντιμετωπίζεται σε κλειστά γραφεία αλλά ανοιχτά στην κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς με μόνο στόχο το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά μας και για αυτό θα αγωνιστώ.
Γλυνός Κωνσταντίνος



Δεν υπάρχουν σχόλια: